Źródła pochodzenia środków gospodarczych

Źródła pochodzenia środków gospodarczych, czyli źródła finansowania, wskazują „kto” wyposażył jednostkę gospodarczą w odpowiednie środki gospodarcze.

Ogół źródeł finansowania majątku przedsiębiorstwa dzieli się na 2 główne grupy:

  • Kapitały (fundusze) własne, które stanowią równowartość środków wniesionych na stałe (trwale) do jednostki przez właściciela oraz wygospodarowane przez samą jednostkę w toku jej działalności (tzw. zysk zatrzymany),
  • Kapitały (fundusze) obce – środki, jakie zostały wniesione czasowo (do zwrotu) do majątku jednostki gospodarczej przez inne osoby prawne lub fizyczne.

Kapitał własny dzieli się na:

  1. Kapitał powierzony, czyli wkład majątkowy – pieniężny (środki pieniężne i papiery wartościowe) i rzeczowy (środki trwałe, zapasy) wniesione przez właściciela firmy;
  2. Kapitał samofinansowania, czyli fundusz tworzony z pozostającej w jednostce części wygospodarowanego zysku, która jest przeznaczana na uzupełnienie kapitałów własnych.

Kapitał obcy to:

  1. Kredyty bankowe i pożyczki (długoterminowe i krótkoterminowe),
  2. Zobowiązania wobec dostawców, powstające na skutek przejściowego nieuregulowania dostawcom ich należności za dostarczone materiały, towary i usługi,
  3. Inne zobowiązania, które wynikają np. z regulowania zobowiązań wobec pracowników w odstępach miesięcznych, należą tu także zobowiązania wobec Urzędów Skarbowych, ZUS-u.

Podział źródeł pochodzenia środków gospodarczych.

Rachunek wyników (zysków i strat)

Jednostki gospodarcze powoływane są do życia dla wykonywania określonej działalności np. produkcyjnej, handlowej i uzyskują przychody ze sprzedaży (produktów czy usług). Ponadto każda firma chce również wiedzieć ile osiągnięcie przychodu ją „kosztowało”. Pozycje takie jak: materiały, wynagrodzenia pracowników, czynsz za lokal, energię itp. zaliczana są do kosztów, które informują o wyrażonym w pieniądzu zużyciu czynników produkcji w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Koszty uzyskania przychodów dzielimy na:

  1. Koszty sprzedanych produktów i towarów – głównie koszty materiałów, energii, itp.
  2. Koszty działalności operacyjnej – koszty utrzymania zarządu, załadunku, transportu, reklamy,
  3. Pozostałe koszty operacyjne – grzywny, kary, poniesione szkody, przekazane dary, itp.

 Przychody dzielą się również na:

  1. Przychody ze sprzedaży towarów i usług – informują za ile złotych firma sprzedała produkty (wyroby i usługi) oraz towary.
  2. Pozostałe przychody operacyjne – ze sprzedaży składników majątku trwałego, otrzymane kary, grzywny;
  3. Przychody finansowe – np. odsetki od środków pieniężnych na rachunku bankowym, odszkodowania

Wynik działalności jednostki gospodarczej wykazany w bilansie jest mało czytelny. Brak bowiem jest informacji na jakim rodzaju działalności oraz w jakiej wysokości zysk został osiągnięty, jakie były wyniki uzyskane na działalności operacyjnej, a jakie na operacjach nadzwyczajnych. Względy te zadecydowały o celowości ujęcia wyniku działalności gospodarczej w odrębnym sprawozdaniu jakim jest rachunek wyników zwany też rachunkiem zysków i strat.

Rachunek wyników, podobnie jak bilans, ma 2 strony: lewą, po której wykazywane są sumy kosztów osiągnięcia przychodów i poniesione straty nadzwyczajne, oraz prawą, po której prezentowane są przychody. W rachunku wyników odzwierciedlane są więc finansowe rezultaty operacji wynikowych, zaś różnica między stronami rachunku wyników stanowi ostateczny wynik netto (zysk lub stratę) osiągnięty z całokształtu działalności firmy.

Zakłady Okuć Budowlanych

Nowa Sól, ul. Rybna 6.

RACHUNEK WYNIKÓW (ZYSKÓW I STRAT)

sporządzony za okres 01.01.- 31.12….r.

 KOSZTY I STRATY                                                                     PRZYCHODY I ZYSKI

 

A.      Koszty sprzedanych towarów i produktów.

 

I.          Wartość sprzedanych towarów i materiałów.

II.       Koszt wytworzenia sprzedanych produktów.

III.    Koszty sprzedaży.

IV.    Koszty ogólnego zarządu.

 

B.      Zysk ze sprzedaży.

 

C.      Pozostałe koszty operacyjne.

 

 

D.      Zysk na działalności operacyjnej.

 

E.      Koszty finansowe

 

F.       Zysk brutto na działalności gospodarczej

 

G.      Straty nadzwyczajne

 

H.      Zysk brutto

 

I.         Podatek dochodowy

 

J.        Zysk netto

 

OGÓŁEM

(A+C+E+G+I+J)

 

120 000,-

 

 

 

30 000,-

 

70 000,-

5 000,-

15 000,-

 

20 000,-

 

7 000,-

 

 

19 000,-

 

 

12 000,-

 

12 000,-

 

 

1 500,-

 

11 000,-

 

4 400,-

 

6 600,-

 

151 500,-

 

A.      Przychody ze sprzedaży

 

 

I.        Przychody ze sprzedaży towarów i materiałów.

II.     Przychody ze sprzedaży produktów.

 

 

 

B.      Strata ze sprzedaży.

 

C.      Pozostałe przychody operacyjne.

 

D.      Strata na działalności operacyjnej.

 

E.      Przychody finansowe

 

F.       Strata brutto na działalności gospodarczej

 

G.      Zyski nadzwyczajne

 

H.      Strata brutto

 

 

 

I.         Strata netto

 

OGÓŁEM

(A+C+E+G+J)

 

140 000,-

 

 

40 000,-

 

100 000,-

 

 

 

 

 

 

6 000,-

 

 

 

 

 

5 000,-

 

 

 

 

500,-

 

 

 

 

 

 

 

151 500,-

 

 Nowa Sól, dnia 31 marca … r.

Główny Księgowy                                         Kierownik Jednostki

(-)                                                                   (-)

Klasyfikacja środków gospodarczych

Składniki majątkowe, którymi rozporządza każda jednostka gospodarcza nazywamy środkami gospodarczymi.

Środki gospodarcze dzielimy na następujące 2 główne grupy:

  • majątek trwały – czyli składniki trwale zaangażowane w jednostce (dłużej niż 1 rok),
  • majątek obrotowy – składniki pozostające w trwałym obrocie.

W ramach tych grup następuje dalszy podział środków według postaci w jakiej one występują.

 Majątek trwały dzieli się na:

  1. Wartości niematerialne i prawne – są to koszty nabycia praw majątkowych (np. licencji, patentów, praw autorskich, oprogramowania komputerów, itp.)
  2. Rzeczowy majątek trwały – to budynki, grunty, maszyny, urządzenia, środki transportu,
  3. Finansowy majątek trwały – czyli trwale zaangażowane środki pieniężne (dłużej niż 1 rok) w akcje, obligacje, udziały, długoterminowe pożyczki, lokaty pieniężne itp.
  4. Należności długoterminowe – to należne jednostce sumy, które zostaną spłacone po okresie dłuższym od 1 roku.

 Majątek obrotowy dzieli się na:

  1. Rzeczowe składniki majątku obrotowego na które składają się zapasy materiałów, produktów gotowych, produkcji nie zakończonej oraz towarów,
  2. Należności – to sumy należne od innych, przede wszystkim z tytułu sprzedaży produktów i towarów,
  3. Papiery wartościowe – przeznaczone do obrotu obejmują akcje, obligacje i inne papiery wartościowe, nabyte głównie w celach handlowych (okres posiadania krótszy niż 1 rok),
  4. Środki pieniężne – kwoty pieniężne, którymi w danej chwili może dysponować jednostka – mogą to być środki w banku lub gotówka w kasie.

Podział środków gospodarczych.

Rozliczenie VAT na koniec okresu i sporządzenie deklaracji VAT-7

Konto „Rozrachunki publicznoprawne z tytułu VAT” może wykazywać saldo:

  • Dt (Wn) – oznacza nadwyżkę VAT naliczonego nad należnym → pozycja 57 deklaracji VAT-7 lub
  • Ct (Ma) – oznacza nadwyżkę VAT należnego nad naliczonym → pozycja 55 deklaracji VAT-7.

WYKAZ  PODSTAWOWYCH AKTÓW  PRAWNYCH

  1. Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (DZ.U.UE. L Nr 347).
  2. Ustawa z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) – ostatnia nowelizacja weszła w życie 1.12.2008 roku (Dz.U. Nr 209, poz. 1320),
  3. Przepisy wykonawcze do ustawy o VAT m.in.:
    1. rozporządzenie Ministra fFnansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337),
    2. rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336),
    3. c) rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 211, poz. 1333).

Podstawowe cechy podatku VAT:

  1. powszechność,
  2. wielofazowość,
  3. potrącalność,
  4. neutralność.

Bilansowanie środków gospodarczych i źródeł ich pochodzenia

Na majątek jednostki gospodarczej, można patrzeć z dwóch punktów widzenia, uzyskując odmienne informacje. Majątek ten może być rozpatrywany z punktu widzenia rodzajów środków, które się na ten majątek składają , bądź źródeł jego pochodzenia.

Zestawienie majątku (środków gospodarczych) i źródeł jego pochodzenia, sporządzone z nieco większą szczegółowością oraz uwzględniające wartość poszczególnych pozycji określa się mianem BILANSU.

W bilansie ogół środków gospodarczych nazywany jest aktywami, natomiast wszystkie źródła pochodzenia – pasywami. Zwyczajowo aktywa są wykazywane po lewej stronie, a pasywa po prawej stronie.

Ogólna suma aktywów musi być równa ogólnej sumie pasywów.

Każdy bilans jednostki gospodarczej powinien zawierać:

  1. Określenie jednostki sporządzającej bilans;
  2. Określenie dnia, na który sporządzono bilans, czyli tzw. moment dnia bilansowego;
  3. Wyszczególnienie nazw i wartości grup środków gospodarczych (aktywów) oraz źródeł ich finansowania(pasywów),
  4. Sumę bilansową po stronie aktywów i pasywów- sumy muszą być sobie równe;
  5. Datę sporządzenia bilansu, tj. datę przygotowania czystopisu bilansu,
  6. Podpisy osób odpowiedzialnych za gospodarkę finansową jednostki gospodarczej oraz za rzetelność i prawidłowość bilansu tj. podpisy głównego księgowego i kierownika jednostki.

Zakłady Okuć Budowlanych

Nowa Sól, ul. Rybna 6.

BILANS sporządzony na dzień 31 grudnia 2019 r.

 AKTYWA                                                                                         PASYWA

 A.      MAJĄTEK TRWAŁY

 I.     Rzeczowe składniki majątku trwałego.

1. Środki trwałe

B.      MAJĄTEK OBROTOWY

 I.     Zapasy.

1.    Materiały

2.    Produkcja nie zakończona

3.    Wyroby gotowe

II.  Należności.

1. Należności od odbiorców

III.   Środki pieniężne.

1. Rachunek bieżący.

2. Kasa

SUMA BILANSOWA

 (A+B)

 60 000,-

 60 000,-

25 000,-

 10 000,-

2 000,-

8 000,-

2 000,-

2 900,-

100,-

85 000,-

 A.    KAPITAŁY WŁASNE.

 I.       Kapitały.

1.      Fundusz powierzony.

2.    Fundusz samofinansowania.

II.    Wynik finansowy.

B. ZOBOWIĄZANIA DŁUGOTERMINOWE.

1.        Długoterminowe kredyty bankowe.

C.    ZOBOWIĄZANIA KRÓTKOTERMINOWE.

I.       Zobowiązania.

1.    Zobowiązania wobec dostawców.

2.    Zobowiązania wobec pracowników.

 SUMA BILANSOWA

 (A+B+C)

 72 000,-

 20 000,-

45 400,-

6 600,-

8 000,-

 8 000,-

5 000,-

 4 000,-

1 000,-

85 000,-

 Nowa Sól, dnia 31 marca 2020 r.

Główny Księgowy                                        Kierownik Jednostki

(-)                                                                   (-)

Czym jest rachunkowość?

Rachunkowość to system ewidencji gospodarczej ujmujący w mierniku pieniężnym i przekroju poszczególnych podmiotów gospodarczych wraz z procesami produkcji, dystrybucji, konsumpcji i akumulacji. Rachunkowość jest sformalizowanym systemem, odzwierciedlającym proces prowadzonej działalności gospodarczej i służy jej ocenie.

Rachunkowość nie była i nie jest samoistnym bytem, stąd zawsze była powiązana z organizacją gospodarczą. Ewolucja rachunkowości podatkowej następowała równolegle i w dostosowaniu do zmian zachodzących w organizacji gospodarczej.

Rachunkowość

  • Rachunkowość jest uznawana jako język działalności gospodarczej (biznesu),
  • Rachunkowość dostarcza całą terminologię dotyczącą sfery finansowej przedsiębiorstwa: zasobów, źródeł ich finansowania, przychodów, kosztów i wyników finansowych, przepływów pieniężnych itd.

Rola rachunkowości

Rola rachunkowości jako języka działalności gospodarczej odzwierciedlona w badaniach naukowych. Rachunkowość, jako język biznesu rachunkowość ma wiele elementów wspólnych z innymi językami. Różne działalności gospodarcze firm są przedstawiane w sprawozdaniach rachunkowości przy użyciu języka rachunkowości, tak samo jak wiadomości o wydarzeniach są przedstawiane w gazetach. Księgowi próbują sporządzić mapę zdarzeń ekonomicznych jednostki w unikalny sposób, który nazywamy językiem rachunkowości. Cała struktura rachunkowości jest wypełniona dużą ilością pojęć i może być nazwana językiem rachunkowości. (S. Tanaka)

Badania nad językiem rachunkowości wchodzą w zakres:

  • W jaki sposób oddziałują pojęcia rachunkowości na odbiorców?
  • jaki sens ekonomiczny mają pojęcia rachunkowości?
  • czy pojęcia rachunkowości niosą logiczne przesłanie?

Potrzeby jednoznacznej interpretacji pojęć stosowanych w rachunkowości i powiązanie ich w logiczną całość skutkowało powstaniem Komitetu Międzynarodowych Standardów Rachunkowości. Do zadań Międzynarodowych Standardów Rachunkowości należy m.in. tworzenie zasad, standardów, norm i pojęć z zakresu rachunkowości.

Celem założeń koncepcyjnych rachunkowości jest przedstawienie interpretacji podstawowych pojęć i kategorii wchodzących w skład szeroko rozumianej rachunkowości a więc bilansu oraz rachunku wyników.

Nadal brak jednolitej treści semantycznej oraz zasad syntaktyki wielu pojęć dla przykładu środki pieniężne, instrumenty kapitałowe, koszty podlegające rozliczeniu w czasie, koszty produktu, koszty okresu oraz podatkowa interpretacja wielu kategorii (przychody i koszty ich uzyskania, moment uznania przychodu za dokonany, a kosztu za poniesiony itp.).

Wątpliwa relacja pomiędzy formą i treścią zdarzeń gospodarczych z punktu widzenia ewidencji księgowej, co jest ważniejsze w rachunkowości – fakt (treść) czy dokument (forma)?”.

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów

Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.  Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów ma miejsce, jeżeli:

  • nabywca towarów jest podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju,
  • podatnik dokonujący dostawy zgłosił zamiar dokonywania wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów i został zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97, z zastrzeżeniem ust. 7.

Czynności nieodpłatnej dostawy towarów (art. 7, ust.2) oraz nieodpłatnego świadczenia usług (art. 8, ust. 2)

  • nieodpłatna dostawa towarów – jest to przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na inne cele niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem – na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, byłych pracowników, udziałowców, akcjonariuszy, członków organów stanowiących osób prawnych oraz wszelkie inne przekazanie bez wynagrodzenia,  w szczególności darowizny;
  • nieodpłatne świadczenie usług – na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, byłych pracowników, udziałowców, akcjonariuszy, członków organów stanowiących osób prawnych oraz wszelkie inne przekazanie bez wynagrodzenia, itp.
    • jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do pomniejszenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Nie podlegają opodatkowaniu przekazywane drukowane materiały reklamowe i informacyjne oraz prezenty o małej wartości.

Dokumenty:

  • dokument wydania, przekazania,
  • faktura VAT wewnętrzna.

 Ujęcie w księgach nieodpłatnej dostawy towarów i nieodpłatnego świadczenia usług